نمایشگاه بین المللی مشهد+ بایدها و نبایدها

در این مکتوب قصد دارم تجربیات خودم از حضور در نمایشگاه بین المللی مشهد به منظور فروش نرم افزار رو به همراه هزینه هایی که برام داشت رو براتون بنویسم.

ماه رمضان سال 93 برای گروه کاری ما قدری متفاوت بود. در این سال ما با محصول «غذایاب» در نمایشگاه موادغذایی ماه رمضان شرکت کردیم.

من همیشه اعتقاد دارم که برای موفق بودن در فروش می بایست یک سری تجربیات پایه داشته باشید که این تجربیات با دستفروشی به دست میاد. برای همین همیشه دنبال این بودم که یک بار «دستفروشی» رو تجربه کنم. اگر دقت کرده باشید هنگامی که به مغازه ای پا میذارید که پسربچه ای به عنوان فروشنده داره فعالیت میکنه، به وضوح میشه کسب تجربه فروشندگی رو در حرکات و جملات اون پسربچه مشاهده کرد.

 

با توجه به این مفروضات، ما با یک اپلیکیشن با عنوان «غذایاب» در نمایشگاه بین المللی حضور پیدا کردیم تا هم تجربه حضور در نمایشگاه رو بدست بیاریم و هم اینکه من «دستفروشی» رو تجربه کنم.

ایده این اپلیکیشن در زمان کارشناسی به ذهن من رسید و کارش اینه که با مواد غذایی توی خونه بهت پیشنهاد میده چه غذایی میتونی بپزی و دستور پخت اونو به همراه عکسی از غذا به شما میده.

 

خلاصه تولید پک و لیبلCD و چاپ برای ما حدود 400 هزار تومن آب خورد (برای 100 عدد پک).

برای اجاره غرفه به دفتر نمایشگاه واقع در دانشجو 20 رفتیم و یک غرفه 12 متری رو برای مدت نمایشگاه (8 روز) به مبلغ 840 هزار تومان اجاره کردیم.

هزینه ی غرفه آرایی و بنر و... حدود 200 هزار تومان شد. یک غرفه دار خانم هم استخدام کردیم با دستمزد روزی 35 هزار تومان.

تجربه 1 : هیچ وقت در نمایشگاهی که هنگام گرفتن پول، جای غرفه رو به شما نشون نمیدن شرکت نکنید. با شروع نمایشگاه، غرفه های خوب به نورچشمی ها رسید و غرفه ما چندان چنگی به دل نمیزد.

تجربه 2: در نمایشگاه غیرتخصصی شرکت نکنید. ما گمان میکردیم به دلیل متفاوت بودن کار ما با سایر غرفه ها احتمالا زیاد دیده بشیم اما اینطور نبود. (البته دیده میشدیم اما فروش انجام نمیگرفتم)

تجربه 3: با صحبتی که با دوستانم که در زمینه نرم افزار تجربه حضور در نمایشگاه رو داشتند که صحبت میکردم ، اعتقاد داشتند که نمایشگاه های شهرستان برای فروش نرم افزار خوب نیست و فقط تهران خوب است. (در شهرستان ها بازدید کننده دارید اما فروش ندارید.)

تجربه 4: نمایشگاه بین المللی مشهد فقط به فکر سودآوری خودش است. در مدت نمایشگاه من با غرفه داران دیگر صحبت میکردم. قریب به اتفاق ضرر کرده بودند وحتی هزینه اجاره غرفه را در نیاورده بودند. بعضی از غرفه ها از روز سوم دیگه جمع کردند و نیومدند. بدتر از اون این بود که بعضی ها که هیچ فروشی نداشتند، از طرف بهداشت جریمه هم شدند که شده بود «قوز بالای قوز»

تجربه 5: نمایشگاه مشهد فقط یک بنر بزرگ بر روی پل هوایی بلوار وکیل آباد زده بود و چند تا بنر کوچک هم بر روی تیرهای چراغ برق بزرگراه امام علی! و تبلیغاتی برای حضور مردم در نمایشگاه نشده بود. (درحالیکه پولی که از ما گرفته شده بود ، بخشی بایست برای تبلیغات هزینه میشد که سودجویی مسئولان نمایشگاه باعث شده بود این پول ها را هزینه نکنند به همین دلیل مراجعه کنندگان به نسبت سالهای قبل فقط 15 درصد بود که در نوع خودش یک «افتضاح» به شمار میره)

امیدوارم این تجربیات به درد شما خورده باشه.

نظرات   

 
#1 ahmad 1393-06-31 07:09
سلام،
تجربه خوبی بود،استفاده کردیم.
ان شاالله دفعه بعدی تجربه ای با سود عالی را به قلم تحریر شما ببینیم.
موفق باشید
یا علی
نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی